صالحات

فیلم ویلایی ها، مرثیه یا حماسه؟!

بسم الله

خیلی دوست داشتم فیلم ویلایی ها را در سینما تماشا کنم اما شرایطش فراهم نشد. فیلم را دیدم و برخلاف همه دیدگاه های مثبت نسبت به فیلم، حس خوبی را به من منتقل نکرد.
منظورم از حس خوب، مثلا حسی شبیه دیدن فیلم بادیگارد است.
فیلم منفک از ایدئولوژی دفاع مقدس بود. روایت زنانی منتظر که در انتظار دیدن شوهرشان هستند و با هر بار آمدن ماشین هایس، درمانده از شنیدن خبر شهادت یکی از مردان آن زنانند.
این فیلم حماسه نداشت. مرثیه ای بود از روایت عجز زنان و جبر روزگار برای پذیرش شرایط سخت جنگ. شبیه روایت های ذلیلانه از عاشورا بدون ارائه تصویری درست از وجه حماسی آن.
در این فیلم فقط شخصیت خانم خیری، کمی از باطن دفاع مقدس را درک کرده بود که آن هم بسیار ضعیف ساخته و پرداخته شده بود.

https://newsmedia.tasnimnews.com/Tasnim/Uploaded/Image/1396/03/10/1396031011295753411035713.jpg

شخصیت همسر داوود و ایمیجی (تصوری) که از شخصیت خانم های چادری در فیلم ارائه میشد هم اصلا خوب نبود. روش و منش این خانم مانتویی و پختگی اش در نحوه مواجهه با شرایط گوناگون را مقایسه کنید با رفتارهای دم دستی و ساده لوحانه خانم های چادری فیلم. (به غیر از شخصیت خانم خیری)
حاج آقای پناهیان در یکی از جلسات سخنرانی محرم امسالشان حرف خوبی زدند، کسی که مفهوم ایمان و حیات برتر را درک نکرده باشد امکان ندارد بتواند فیلمی بسازد که عمق حیات و ایمان را نمایش دهد.

فاجعه فیلم هم انتخاب صابر ابر به عنوان بازیگر شخصیتی بود که در انتهای فیلم شهید می شود!

این مطلب هم از آقای صنوبری، نقد خوبی بود بر فیلم.

    فیلم معمولیِ رو به خوب. یک‎جاهایی یاد وضعیت سفید می‎افتادم، یک‎جاهایی یاد شیار143. کلا نرگس آبیار به خیلی‎ها اعتماد به نفس داد. و البته واقعا آنقدرها که فراستی جوشش را زد خوب نبود. از آن فیلم‎ها بود که می‎توانست خیلی خوب باشد. چند سکانس بسیار زیبا داشت. و بازی خوب ثریا قاسمی. باز جای خدا خالی بود در فیلم، در حالیکه کارگردان سراغ عوالم مقدس رفته بود. جای نشاط، معنویت و شور اخلاقی دهه شصت آن‌هم بین خانواده‎های شهدا و رزمندگان، آنهم بین خانواده‎های فرماندهان در فیلم خالی بود. به ذهن متبادر می‎شد کارگردان با خانواده‎های ایثارگر آشنایی نداشته هیچ وقت. و نیز با عمق معنویت و عشق به اهل بیت (ع) و معنای مسلمان بودن و شیعه بودن. بله شاید در یونان هم چند زن به اضطرار در کنار هم قرار بگیرند پشت سر هم حرف بزنند یا به هم تیکه بیاندازند یا ... اما در یونان هم اگر این زن‎ها غربتی مشابه هم داشته باشند و عزیزی در جبهه، بیشتر هوای هم را دارند. حالا در ایران و در اسلام که جای خود را دارد.


 اصلا  درک نمی کنم میزان اقبال به فیلم و تشویق جماعت انقلابی به دیدن آن در زمان اکران را!
هر فیلمی که موضوعش زنان بود که خوب نیست و ذوق زدگی ندارد!


پ.ن: عنوان برگرفته از این لینک

لوسی می
۱۹ مهر ۹۶ , ۱۸:۰۵
من که ندیدم اما اینهایی که گفتید جالب بود چنین نقدی از دوستی دیگر هم خونده بودم. اونم همینو میگفت که بیشتر مرثیه ست.
البته که به نظر من اشکالی نداره که مرثیه بسازیم برای اون زنها مشروط به اینکه ادعای فیلم معنوی و حماسی و دفاع مقدسی هم نداشته باشیم :)

پاسخ :

بعد از دیدن فیلم به نظر خودم شک کردم و سرچ کردم دیدم بله بقیه هم چنین نظراتی داشتند.
مرثیه ای که القای بدبختی و بیچارگی داشته باشد پسندیده نیست. واقعا بعد از دیدن فیلم حس بدی داشتم.
یکی از رسالت های فیلم ارائه ایمیج هست. برای ایمیج ترجمه مناسبی پیدا نکردم. ایمیج یعنی تصویر ثابتی که از یک گروه، قوم و فرهنگ در یک فیلم ارائه می شود و بیننده این ایمیج را همیشه همراه خود دارد. مانند ایمیج اشتباهی که غربی ها به دلیل القای اشتباه رسانه از ایران در ذهن دارند.
وقتی این فیلم جزء اولین فیلم هایی که به موضوع زنان در دفاع مقدس پرداخته، باید خیلی بیشتر به ایمیجی که ارائه می دهد توجه کند. ایمیج فیلم از این زنان، بیچارگی و بدبختی و مجبور بودن بود.
مدافع ولایت
۲۰ مهر ۹۶ , ۲۲:۲۰
چرا صابر ابر خوب نبود؟


سلام.

پاسخ :

سلام
به دلیل این که اکثر فیلمهایی که ایشون بازی کردند فیلم هایی با مضامین نامناسب بوده.
س _ پور اسد
۰۳ آبان ۹۶ , ۱۵:۳۵
سلام و خداقوت
من البته فیلم را ندیده ام ولی در این 3 دهه بعداز دفاع مقدس معدود فیلم هایی را دیده ام که دچار چنین ضعفهایی که بخشی از آنها در یادداشت مشفقانه سرکار بود؛ نباشند. کلا معتقدم که اهالی سینما به هیچ وجه با اهالی دفاع و جهاد پیوند و سنخیتی ندارند ؛ همانطور که با وجود شورای انقلاب فرهنگی هنوز هم اهالی دانشگاه با اهالی حوزه بیگانه و نامانوس ند... اگر فیلم ( ما همه سرباز بودیم-مل گیبسون) را دیده باشید ؛ حدسش سخت نیست که فیلم به نوعی وامدار هالیووداست با این تفاوت که آنها این مرثیه را با افتخار و قضاوتی اوپن برای مخاطب روایت می کنند و متاسفانه فیلم های منتسب به دفاع و انقلاب غالبا فاقد عناصر : منطق-حماسه وعزت - وعاطفه ؛ که جزو لاینفک تبلیغ و فرهنگسازی اسلامی می باشد هستند. ودر نهایت عمدی یا سهوی! به تخریب و تحقیر جناح مومن به انقلاب ؛ می پردازند ... والله اعلم
وفقکم الله وایانالمرضاته ...
رزمندهء جامانده و درپیت؟
یاحق

پاسخ :

سلام علیکم

به نظر حقیر، معدود از اهالی سینما هستند که با دفاع مقدس مرتبط بوده و هستند و اشکال بنده به این فیلم بود. بعضی آثار دفاع مقدس واقعا خوب و قابل ستایش بودند و آن ها را نادیده نمی گیرم. گرچه اندک آثار خوب موجود هم کف خواسته های ما هستند نه آن که طراز باشند.
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
بسم الله الرحمن الرحیم
ان شاءالله در اینجا به عنوان
«کرسی آزاداندیشی مجازی زن و خانواده»
دیدگاه هایم را در باب موضوعات مختلف پیرامون زنان با تمرکز بر تعریف و تبیین جایگاه و نقش زن و خانواده در اسلام و قرآن خواهم نوشت.
مشی کلی این وبلاگ نگاه منصفانه و واقع بینانه در قضاوت بین آراء گوناگون و متنوع صادر شده از متفکران و نظریه پردازان شرقی و غربی است، لذا جهت گیری های فمینیستی و امثالهم در اینجا اعتباری ندارند.
مطالب مندرج در این وبلاگ نتیجه سال ها مطالعه و برآیند آموخته های بنده است که در جهت منویات امام خامنه ای آن ها را به اشتراک میگذارم. طبیعتا نظراتم نه نظری نهایی و جامع است و نه بدون اشکال. فقط فتح بابی است برای جور دیگر نگریستن به جنس «زن».
نظرات در این وبلاگ باز است و همه ی نظرات موافق و مخالف به شرط عدم توهین محترمند و فقط نظرات حاوی توهین حذف خواهند شد.

لازم به ذکر است هر گونه کپی برداری یا نشر مطالب وبلاگ «صالحات» منوط به اجازه نویسنده ی وبلاگ است.
پیوندها
Designed By Erfan Powered by Bayan